Mijn verhaal
Hallo,
Wat fijn dat je mijn verhaal wilt lezen!
Ik ben geboren op 11 februari 2015 om 17.06u in het Jeroen Bosch Ziekenhuis in Den Bosch Nederland. Mijn papa heeft altijd gezegd dat hij na zijn 40ste verjaardag geen papa meer wilde worden, omdat hij zich dan te oud zou voelen. Het grappige is dat papa op de dag dat ik geboren ben precies 40 jaar oud werd. En ook hij is geboren net na 5 uur in de middag. Dat heeft mijn mama goed gedaan, hè!
Ik heb ook nog een grotere broer, Thijs. Papa en mama konden heel moeilijk kindjes krijgen. Thijs hebben ze daarom via IVF gekregen in 2009. Om nog een tweede kindje te krijgen, hebben ze weer IVF geprobeerd, maar dat is niet gelukt. Mama’s eitjes waren niet goed genoeg. Een nicht van mama, Janneke, heeft daarom haar eitjes aan papa en mama gegeven. En toen werd mama wel zwanger. Ik heb dus eigenlijk 2 mama’s, maar Janneke ken ik niet zo heel erg goed. Al mijn opa’s en oma’s leven nog. Op dinsdag ging ik altijd naar oma Tonnie en opa Gerard. Zij woonden 30 kilometer van mij vandaan, maar oma kwam mij altijd halen, ook toen ik al naar school ging. Dan stond ze na schooltijd bij de poort te wachten.

Mama kwam dan vanuit het werk naar opa en oma toe gereden en dan bleven we daar eten. Van oma Tonnie kreeg ik altijd spaghetti te eten. Dat is mijn lievelingseten, maar niemand maakt het zo lekker als mijn oma.
Op donderdag ging ik naar opa Cor en oma Joke. Met opa Cor deed ik vaak knuffelen en knutselen. Ik heb een hele stad van houtblokjes en schroeven gemaakt. Die staat nog bij opa en oma in huis. Deze opa en oma woonden in hetzelfde dorp als ik en vlakbij mijn allerbeste vriend Bram, alleen de speeltuin zat ertussen.
Op donderdagmiddag ging ik dus vaak met Bram en andere kinderen uit mijn klas in die speeltuin spelen.
Ik had als baby heel veel allergieën. Zo was ik allergisch voor melk, voor kippenei en had ik hooikoorts. Daardoor stond ik al als baby onder controle van een kinderarts. Toen ik 1,5 jaar was, was de koemelkallergie voorbij. De kippenei-allergie was pas over toen ik bijna 7 jaar oud werd. Daarna moest ik verplicht iedere week een eitje eten, maar dat vond ik helemaal niet lekker. Mama deed er daarom altijd heel veel curry op.
Ik ben altijd heel vrolijk geweest. Papa en mama zeggen dat ik zo’n mooie aanstekelijke lach had. Zij missen die lach heel erg. Als ik iets leuk vond, dan liep ik altijd te springen en te huppelen en met mijn armen te zwaaien. Op foto’s stak ik altijd mijn duim omhoog. Daarom hebben papa en mama die duim nu als symbool voor mij gemaakt.
Ik hou heel erg van lego bouwen, vooral zelfverzonnen dingen, zoals een huis, een ijsschots, een trein. Voor mijn 8ste verjaardag zou ik de legotrein met lampjes krijgen. Die staat nog in de doos bij papa en mama in de woonkamer.
Ik was ook heel groot fan van Buzz Lightyear en zijn robotkat Sox. Die heb ik ook in lego. Net als heel veel dingen van Super Mario. Met mijn broer Thijs speelde ik heel vaak Minecraft, maar dat deed ik ook in mijn eentje op de Nintendo Switch.
Bij ons in huis is iedereen groot fan van de formule 1. We kijken alle wedstrijden en Thijs doet ook heel veel aan sim racen. Met Thijs samen ging ik altijd rondjes fietsen bij ons in de wijk. We deden dan wedstrijdjes wie het snelste was, maar omdat Thijs 5 jaar ouder is dan ik, won hij bijna altijd. Dan ging ik maar alleen rondjes racen op mijn loopfiets in de tuin. Het maakte niet uit of het droog was of regende, want in de formule 1 hebben ze ook weleens een regenrace. Na de race hield ik dan ook een podiumceremonie en interview.
Als het heel erg slecht weer was buiten, dan ging ik binnen met 20 hotwheels auto’s een formule 1 wedstrijd naspelen. Ik wist precies welke auto welke coureur moest voorstellen.

Mijn hobby’s zijn zwemmen, schaatsen en scouting. Zwemmen vind ik heel erg leuk, maar vooral bij Snorri in Rulantica. Dat is een heel gaaf waterpretpark bij Europapark in Zuid-Duitsland. Ik ben daar 2 keer met papa en mama geweest. Schaatsen deed ik iedere zaterdagavond. Dan kreeg ik training in zo hard mogelijk schaatsen. Op 4 februari 2023 heb ik mijn eerste echte wedstrijd gereden. Helaas werd ik laatste, omdat ik gevallen was.
Op maandag 6 februari 2023 kwam ik ziek thuis uit school. Ik had griep. Ik werd best vaak ziek van griep en in 2022 zelfs zo erg dat ik naar het ziekenhuis moest. Daar zeiden ze toen dat ik moest gaan eten, dan zou ik vlug beter worden. Dat was toen ook zo.
Op dinsdag mocht ik niet naar school en heb ik met papa de film Luca gekeken. Ik moest heel erg huilen toen Luca afscheid nam van zijn ouders.
Op woensdag heb ik heel veel geslapen bij mama op haar kantoor. Mama en ik hebben toen afgesproken dat we allemaal bij elkaar zouden blijven tot we allemaal 100 jaar zouden worden. Ik heb toen mama beloofd, dat ik zo lang mogelijk zou blijven leven.
De volgende dag was ik zo ziek, dat mama de dokter heeft gebeld. We zouden om half 12 mogen komen. Maar om 11 uur kreeg ik een hartstilstand. Ik ben nog meegenomen naar het ziekenhuis, maar de volgende dag, op vrijdag 10 februari 2023 hebben de artsen rond 10 uur in de ochtend de hartlongmachine uitgezet en ben ik komen te overlijden.

In de zomer van 2022 zijn wij met het vliegtuig naar Zweden geweest. Ik vroeg toen aan mama of je, als je met het vliegtuig boven de wolken kwam, je dan God kon zien zitten op een wolk.
Nu heb ik mijn eigen wolk, maar helaas kan je me daar niet op zien. Papa en mama zeggen dat als het regent, ik de plantjes water moet geven. En als de zon schijnt, dan ben ik aan het lachen.
Ik tekende vaak regenbogen, dus als papa en mama een regenboog zien, laat ik even weten dat ik er ook bij ben. En als het sneeuwt, dan ben ik mijn kussen aan het opschudden en ga ik lekker slapen op mijn wolk.